Taniec w roku 2014: zespoły baletowe, tańca współczesnego, dawnego i pantomimy

W świecie baletu 2014 zaznaczył się w dużym stopniu końcem współpracy Jacka Przybyłowicza z Teatrem Wielkim w Poznaniu.

Podjęta przez Przybyłowicza próba stworzenia zespołu baletowego z repertuarem łączącym klasykę i współczesność, bogatym w gościnne choreografie zagraniczne zakończyła się po kilku latach i w czerwcu Przybyłowicz zrezygnował z funkcji kierownika baletu. Ostatnią przygotowaną przez niego premierą baletową był Kopciuszek w choreografii Paula Chalmera (15 lutego 2014). We wrześniu 2014 nowym szefem baletu został Tomasz Kajdański, wcześniej (od 2009) kierownik baletu w Dessau w Niemczech.

W pozostałych zespołach baletowych nie było zmian personalnych na stanowiskach kierowniczych. Po 2013, kiedy wiele zespołów wprowadzało do swojego repertuaru współczesne tematy i techniki, premiery baletowe w referowanym okresie cechuje raczej klasyczne osadzenie tematyczne.

Polski Balet Narodowy przygotował w 2014 roku kolejną premierę Krzysztofa Pastora w koprodukcji z Joeffrey Ballet – Romeo i Julia, uwspółcześnioną wersję opartego o szekspirowski klasyk baletu, wpisującego się w całość działań związanych z tzw. „sezonem szekspirowskim” w Operze Narodowej. Poza tym publiczność mogła podziwiać nowy tryptyk Obsesje, złożony z premierowego Adagio & Scherzo Pastora i już znanych spektakli Emila Wesołowskiego i Krzysztofa Pastora. Niewątpliwie najbardziej klasyczną pozycją w repertuarze PBN była natomiast premiera Don Kichota w choreografii Alexeia Fadeyecheva. Na podkreślenie zasługuje wieczór zatytułowany 1914, złożony z 3 choreografii, w tym rekonstrukcji wybitnego Zielonego stołu Kurta Joossa z 1932 roku oraz Mszy polowej Jiříego Kyliána i nowej choreografii Roberta Bondary. Określony jako antywojenny balet ten nie tylko wpisywał się w obchody rocznicy wybuchu pierwszej wojny światowej, ale także był niezwykle rzadką i cenną lekcją historii baletu. Ponadto zorganizowano kolejną edycję festiwalu Dni Sztuki Tańca. PBN kontynuował także swój projekt dla młodych choreografów – Kreacje choreograficzne. Z biorących w nim udział artystów PBN największe sukcesy odnoszą Anna Hop, Jacek Tyski i Robert Bondara.

W klasycznym stylu przygotował również nową premierę baletu Opery na Zamku w Szczecinie Karol Urbański. Jego Dzieje grzechu to balet fabularny, inspirowany filmem Waleriana Borowczyka i oparty na technice neoklasycznej.

Zespoły z Krakowa, Łodzi i Bydgoszczy w 2014 nie przygotowały nowych premier, zaś ich propozycje repertuarowe także wpisywały się w nurt klasyczny i neoklasyczny.

Bogaty sezon premierowy był udziałem Polskiego Teatru Tańca. Jedną z pierwszych była Dobrze, że tu jesteś – zbiorowa choreografia będąca kontynuacją jubileuszowych wieczorów poświęconych historii zespołu. Gościnne choreografie przygotowali Nadar Rosano – Open field oraz Yoshiko Waki – Jewrope – spektakl przygotowany w koprodukcji z niemieckim kolektywem bodytalk. PTT oddało także przestrzeń do pracy młodemu pokoleniu twórców, z powstałych dzięki temu prac duet Need me w choreografii Andrzeja Adamczaka został zakwalifikowany do Polskiej Platformy Tańca. Jesienią zespół udał się na tournée do Japonii.

Bałtycki Teatr Tańca jako główny akcent sezonu 2014/2015 przygotował premierę Jiříego Kyliána dla BTT – Sarabande oraz Falling Angels, uzupełnieniem wieczoru była premierowa choreografia Izadory Weiss – Body Master. Natomiast w pierwszej połowie roku zaprezentowano wieczór baletowy Clash/Fun/Light zbudowany z dwóch prac Izadory Weiss oraz jednej Patricka Delcroixa. BTT pokazywał także spektakle gościnnie w ramach Roku Polskiego w Turcji.

Kielecki Teatr Tańca zaprosił do współpracy Jacka Przybyłowicza, który zrealizował spektakl Monochrome, w tym samym wieczorze zaprezentowano premierę nowej choreografii Grzegorza Pańtaka Sen Jakuba. Kielecki Teatr Tańca również otwiera możliwości eksperymentowania choreograficznego dla tancerzy zespołu w ramach atelier, a także prowadzi szkołę tańca, organizuje międzynarodowe warsztaty tańca jazzowego i festiwal.

Wrocławski Teatr Pantomimy otworzył się na gościnnych twórców, w 2014 choreografka Anna Piotrowska przygotowała z artystkami teatru Historię brzydoty wg Umberto Eco. Coraz bardziej aktywnie zaistniała także we wrocławskiej pantomimie edukacja kulturalna dla młodzieży, seniorów i nauczycieli.

Centrum Kultury w Lublinie ma pod swoimi skrzydłami Lubelski Teatr Tańca oraz Teatr Maat Projekt. LTT prowadzi stałą działalność edukacyjną oraz organizuje Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca, Letnie Forum Tańca Współczesnego, a w 2014 również Polską Platformę Tańca. Zespół LTT przygotował także premierę we współpracy z choreografami Külli Roosnanem i Kennethem Flakem. CK otwiera również możliwości rezydencyjne dla choreografów niezależnych, swoją premierę przygotował tutaj m.in. Maciej Kuźmiński. W idei rezydencji artystycznych rozwija swoją działalność Maat Festival, który zaprasza na pobyty twórcze młode pokolenie polskich choreografów. Punktem centralnym grudniowego festiwalu było spotkanie z artystami izraelskimi. Ponadto Teatr Maat przygotował premierę spektaklu Bastion współautorstwa Tomasza Bazana, Patrycji Płanik i Tomasza Fabiańskiego.

Od 1 września 2014 kierownictwo artystyczne bytomskiego Teatru Rozbark objął izraelsko-holenderski duet Ivgi&Greben (Uri Ivgi i Johan Greben). Powołano kilkuosobowy zespół o międzynarodowym składzie, a asystentką choreografów została Anna Piotrowska. Pierwszą polską premierą zespołu był spektakl This is not a love song, który swoją prapremierę miał w Rosji. W dość trudnej architektonicznie przestrzeni zrewitalizowanej kopalni Rozbark oraz w atmosferze trudnego rozstania organizatorów tej instytucji z jej pomysłodawcą – Jackiem Łumińskim, formuje się centrum tańca kierujące swoją ofertę zarówno warsztatową, jak i spektaklową do szerokiej publiczności.

Krakowski zespół tańca dawnego Cracovia Danza pod kierunkiem Romany Agnel również rozszerza swoje działania o elementy edukacyjne i popularyzacyjne. Tradycyjnie zespół organizuje również Festiwal Tańców Dworskich. W 2014 zespół przygotował także nowy spektakl historyczny Wokół Wita Stwosza.

Nowohuckie Centrum Kultury z inicjatywy Eryka Makohona powołało Krakowskie Centrum Choreograficzne, działające w ramach NCK. Zadania Centrum są rozwinięciem działań Krakowskiego Teatru Tańca i obejmują m.in. organizowanie festiwali, rezydencji artystycznych, konkursu choreograficznego i warsztatów.

 
Pokaż cały
 
 
 
 
powrót

Ten serwis wykorzystuje pliki cookies

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celu świadczenia usług i w celach statystycznych. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce, w jej ustawieniach. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies, kliknij „Zamknij”. Jeżeli nie wyrażasz zgody – zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies

Zamknij